Malutki dinozaur udający… żółwia

Liaoningosaurus to malutki (jak na swój rodzaj) ankylozaur – należący do grupy opancerzonych roślinożerców z kolcami i kostnymi maczugami na ogonie. On jednak nie tylko odstawał rozmiarem: naukowcy dowiedli, że poprzez mimikrę udawał… żółwia. I jadł ryby.

Sama skamieniałość nie została odkryta niedawno – znaleziono ją w Chinach w Yixan w warstwie z okresu kredy, opisano po raz pierwszy już w 2001 roku, jednak nie wywołała żadnej sensacji. Holotyp, czyli „wzorcowa skamieniałość”, należał do niewielkiego zwierzaka, mierzącego mniej więcej 34 cm długości wraz z ogonem (czyli tyle, co mały kot!). To w porównaniu z ankylosaurus magniventris, najbardziej znanym reprezentantem grupy, tyle co nic; ten mierzył od 6 do 9 metrów, a sama jego czaszka miała 74 cm długości.

jehol_biota__liaoningosaurus_paradoxus_by_cheungchungtat-d5zc4lq

Dość szybko jednak paleontolodzy zwrócili uwagę, że opisywany osobnik przejawia pewne niezwykłe jak na ankylozaury cechy. Przede wszystkim miał kostną, płytową zbroję nie tylko na grzbiecie, ale także na spodniej stronie ciała. Jednocześnie naliczono zaledwie kilka strategicznie umieszczonych kolców (czy raczej ich fragmentów) na „zbroi” – co jest niezwykłe, gdyż ankylozaury właśnie z tego ochronnego „jeża” słyną.  Liaoningosaurus był „gładki”. Uznano więc początkowo, że to młody okaz.

Dopiero w 2016 roku opisano drugi szkielet, odkryty w tym samym miejscu. Podobnie jak poprzedni, ta skamieniałość również była wyjątkowo mała, „gładka” i do tego potwierdzono niezrośnięte połączenia między kręgami. Co ważniejsze – tu w świetnym stanie zachowały się zęby dinozaura i jego ostatni posiłek.

hr2qlkt

Między żebrami nowego Liaoningosaurusa odkryto szczątki szkieletów ryb. Badania potwierdziły, że znalazły się tam nieprzypadkowo – nie były pod skamieniałością (co mogłoby się zdarzyć, gdyby martwe zwierzę opadło na martwe ryby) ani w okolicy nie odkryto innych rybich skamieniałości. Znajdują się dokładnie w miejscu żołądka małego ankylozaura, a mniejsze, rozdrobnione fragmenty – dalej w miejscu przewodu pokarmowego.

Analiza zębów Liaoningosaurusa potwierdza tę tezę – zamiast wyglądać znajomo, jak u roślinożernych dinozaurów (które przypominają znane nam trzonowce krów czy koni), te wyglądały jak małe grzebyki – zapewne ewoluowały tak, by lepiej przytrzymywać śliską rybę. Ich anatomia też wskazuje na częściowo wodny styl życia. A odtwarzane modele pokazują, że dinozaury te nadzwyczaj przypominały żółwie wodne.

05c688d4-8dcd-4142-a35add7c58aadd6a

Co więcej, dość szybko okazało się, że jakkolwiek w fachowej literaturze opisano tylko dwa osobniki Liaoningosaurus paraoxus, to ze względu na złą klasyfikację jako młodych innych gatunków, potencjalnie w muzeach znajdują się ich dziesiątki (a może nawet setki). Wszystkie skamieniałości, które podejrzewa się o przynależność do tego niezwykłego gatunku, mierzą poniżej 50 cm długości i wykazują brak zrośniętych kręgów oraz kostne płyty na brzuchach.

To niezwykłe – dotąd wśród dinozaurów ptasiomiednicznych (czyli ankylozaurów, ceratopsów, stegozaurów i pachycefalozaurów) nie odkryto żadnego gatunku, który ewoluowałby w stronę jedzenia mięsa. Wśród teropodów zdarzały się przypadki analogiczne (kiedy rodzaj mięsożerców wydawał wegetarianina, np. terinozaura, bliskiego krewnego t-rexa), jednak teraz możliwe, że trzeba będzie dobrze zbadać dostępne szczątki  wielkich roślinożerców. Jest to, powiem szczerze, ekscytujące!

earth_archives___liaoningosaurus_paradoxus_by_fabrizioderossi-dafuxdb

 

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s